یادداشتی درباره کتابی با مشخصات زیر: سید حسن خمینی، فرهنگ جامع فِرَق اسلامی، تهران: انتشارات اطلاعات، 1396، چاپ پنجم در کتاب فرهنگ جامع فرق اسلامی،

  پس از رحلت عالم ربانی مرحوم حاج محمدکریم کرمانی اعلی الله مقامه اختلافی بزرگ در شیخیه رخ داد. خودِ آن بزرگوار پیش از وفات،

شیخ محمد سند عالم بحرینی مقیم نجف در کنار مباحث خارج فقه و اصول به مباحث معرفتی نیز پرداخته و درباره مسائل مختلف عقیدتی محاضراتی

اخیراً عبارتی در بعضی کتب ملاحظه شد که به تهمت آن را به شیخیه نسبت می دهند و مفاد آن عبارت چنین است که معبود

اهل مطالعه آگاهند که یکی از محورهای مباحث اسماعیل طبرسی در کتاب کفایة‌ الموحدین، نقد فرمایش های عالم ربانی مرحوم شیخ احمد اَحسائی اعلی الله

یاد نکردن از جریان شیخیه در کتاب های مرتبط، باعث شگفتی اهل فن است. متأسفانه بارها در کتب متعدد دیده شده است که مؤلف این

معنای لغوی و اصطلاحی شیعه لفظ «شیعه» در لغت به معنای طرفدار است (اتباع الرجل و انصاره). چنانکه درباره آیه ۲۸ سوره قصص این معنا

خلاصه منبرهاى دهه اول محرّم الحرام سال 1418 هـ.ق حسـين، كعـبه‏ دل‏ ها حضرت امام حسين عليه‏ السلام از نظر ظاهر، فرزند دوم حضرت على بن

?با توضیحی درباره بی ارتباطی بابیه (لعنهم الله) با شیخیه پیش از این به کتاب ها و مقاله ها و پایان نامه هایی اشاره کرده

اندک بودن تحلیل‌های منصفانه، معضلی است که برخی پژوهشگرانِ مکتب شیخیه به آن اذعان کرده‌اند و همین معضل سبب شده است پژوهندگانی در پی پر

اولین کتاب چاپ سنگی منتشرشده در ایران، قرآنی است که به سال 1249ق در تبریز چاپ و انتشار یافته است. (تاریخ چاپ سنگی اصفهان، ص73)