Related Articles

4 Comments

  1. 1

    آل محمد

    سلام و عرض ادب خدمت تمام مستبصرین عزیز
    یکی از نتایجی که از این فرمایش شریف میتوان گرفت این است که با دیدن سیره و روش ائمه در برخورد با مسائل چه فردی و چه اجتماعی مقداری از “بی جا”ها را در زندگی خود کم کنیم مانند:فکر”بیجا”(تدبیرهای بیجا برای رسیدن به آرزوهای بیجا)دخالت”بیجا”(اگر فلان شخص رئیس میشد بهتر بود واکثر اگرهای بیجا….)شکوه و شکایت “بیجا”(آخ چرا بازار خراب است آخ چرا فلان چیز گران است و آخ آخ های بیجا…)آرزوی “بیجا”(خواسته های طولانی بیجا و قانع نبودن به شرایط موجود)وخیلی از بیجاهای دیگر که همه مبتلاییم اگر واقعا در تمام شرایط ید قدرت بقیة الله را همراه خود واموری که در جریان است ببینیم به دیدن معرفت آنگاه شاید چشمها شسته شوند و جور دیگر ببینیم و بیجاها بجا شوند و ظهور نزدیک شود ان شاءالله.اللهم عجل لولیک الفرج. طاعات همگی قبول ان شاءالله

    Reply
  2. 2

    دوستدار

    سلام بر آقا بقیه الله صلوات الله علیه و عجل الله فرجه الشریف و سلام بر شیعیان منتجبین حضرتش و سلام بر سرور مکرم حفظه الله تعالی و شما و یکایک دوستداران مکتب استبصار
    تسلیم بودن و در رضایت از خداوند و اولیائش صلوات الله علیهم بسر بردن و در ناملایمات صبور بودن بسیار سخت است و گاهی که مبتلا به بیصبری میشوم یاد رساله چهار فصل میافتم و اینکه آنرا اقلا هفته ای یکبار باید خواند تا از برکت آن غفلتها کم شود و صبرها بسیار و رضایت در وقایع امکانپذیر.
    فرمایش سرور مکرم هم در همین مسیر صبر بر ابتلاهای عام را میسر میسازد و دلهای دوستان را به توجه به آقا گرم میکند تا کمتر آثار بلاها را حس کنند.
    و این لطف شما در پیشبرد اهداف مکتب و ایجاد موقعیتی برای دسترسی به فرمایشات و کمک در فهم آنها بسیار ستودنی است و هر روسیاهی چون من را هم امیدوار میکند که خود را دوستدار بنامد. دوستتان میدارم

    Reply
  3. 3

    محمد

    سلام
    من قدری در سایت شما مطالعه کردم.
    من چیز زیادی راجع به شیخیه نمی دانم.
    اما سایت شما هم به نظرم خیلی مبهم هست.
    یعنی به نظرم شیوه ی متن نوشتن شما مثل ۵۰ یا ۱۰۰ سال پیش است و من خوب متوجه حرف های شما نمی شوم.
    البته این ایراد از شما نیست اما اگر مخاطبتان عام است باید قدری ساده تر و روان تر بنویسید. بیشتر جوری مینویسید که انگار در جمع خودتان معنی دارد. یک سری اسامی را هم مختصر نموده اید، مثل آقا یا شیخ یا شهید. برای کسی که زیاد با این مسائل آشنا نیست واقعا گیج کننده است. بعد اینجا همه انگار اسامی مستعار دارند یا اینکه نخواستید با اسامی واقعی مطلب بنویسید. انگار خطری شما را تهدید می کند. مثلا یک جا نوشتید مثل واقعه ی فلان که به آقای فلانی در عید فطر اهانت کردند و معلوم نیست این آقای فلانی کیست یا کی بوده.
    یا اصلا همین سخنرانی اصلا معلوم نیست مال کی هست.
    خلاصه من هر چه بیشتر در سایت شما خواندم بیشتر گیج شدم.
    یک وبلاگ هم پیدا کردم اونم دوباره همینجور سخت بود. باز سایت شما خیلی بهتره. کلا من هر چی راجع به مطالب شما سرچ کردم. خیلی سخت نوشته اید و من اصلا نمی فهمم.
    کلا اگر بتونید به من یک منبع ساده تر معرفی کنید که مطالعه کنم خیلی ممنون می شم.
    من دنبال اطلاعاتی در رابطه با آقای شریف طباطبایی بودم.
    شنیدم کتاب های خیلی ویژه ای دارن.
    اگر هم جایی حلسه ای چیزی هست که بشه رفت حضوری سوال پرسید ممنون می شم.

    Reply
    1. 3.1

      معتقد

      سلام به شما بزرگوار
      در ابتدا عرض می‌کنم به علت‌هایی، آدرس‌های اینترنتی را که نوشته بودید، نمایش ندادم.
      منظورتان از شیوه نگارش «دستور زبان» است؟! یا استفاده از لغات مهجور؟ البته فکر نمی‌کنم منظورتان دستور زبان باشد؛ چراکه نگارنده با شیوه‌های ویرایشی و ویراستاریِ جدید آشناست. اما اگر منظورتان استفاده از لغات مهجور است، باید عرض کنم که این لغات، اصطلاحاتی است که در کتاب‌های علمی یافت می‌شود و چون مباحث این سایت علمی و دینی است، به استعمال این واژه‌ها نیازمندیم و این مسئله‌ای کاملاً بدیهی است. و فرض بر این است که مخاطب ما که به دنبال مباحث علمی و دینی است، در زمینه دین و مذهب و علوم اسلامی پیش‌زمینه‌هایی دارد و نیازی نیست همچون مُبتدیان با او برخورد کنیم.
      فقط یک صورت باقی می‌ماند که درباره آن کاملاً به شما حق می‌دهم و آن استفاده از اسم‌های مستعار یا القابِ ناآشناست. اسامیِ برخی از بزرگان مکتب را برای اظهار احترام به ایشان ذکر نمی‌کنیم و به لقب اکتفا می‌کنیم. مثلا به جای مرحوم شیخ احمد احسائی، می‌نویسیم: شیخ مرحوم اعلی الله مقامه. و این مسئله‌ عجیبی نیست که مانع فهم مطلب باشد. و با بررسی مختصری در همین سایت، صاحبان این القاب مشخص می‌شوند و اگر نشدند، بفرمایید تا به‌خصوص نام ایشان را بنویسم.
      معمولاً در این سایت وقتی می‌نویسیم: «سخنرانی در تاریخِ…» یا «منبر در تاریخِ…» منظورمان منبر و سخنرانیِ استاد معظممان است و چون کاربران سایت با این قضیه آشنا هستند، نیازی به تصریح به این مطلب نیست. (مثل همین سخنرانی که در ذیل آن پیام داده‌اید.)
      عزیزانِ نظردهنده در این سایت، بنا بر دلایلی که دارند نام مستعار برای خود انتخاب کرده‌اند و ما به دلایل شخصیِ ایشان احترام می‌گذاریم. خود شما هم نام «محمد» را برگزیده‌اید و مشخص نیست که نام خود شماست یا اینکه این نام را پسندیده‌اید و همچنین فامیل خود را ننوشته‌اید (که نیازی هم نیست بنویسید) منظور اینکه در نتیجه کار تغییری رُخ نمی‌دهد: چه با نام واقعی نظر خود را بنویسید چه با نام مستعار. در خیلی از سایت‌ها و وبلاگ‌ها نظردهندگان چنین روشی را برگزیده‌اند (نام مستعار) و گویا یکی از مؤلفه‌های دنیای سایبری به شمار می‌رود.
      منبع ساده‌ای خواسته‌اید. ساده از نظر مطلب یا از نظر دستور زبان؟ و چه مطلبی در چه موضوعی؟ درباره مرحوم حاج محمدباقر شریف طباطبایی اعلی الله مقامه می‌توانید مقاله «کالضوء من الضوء» را در همین سایت مطالعه کنید و اگر زندگی‌نامه ایشان را خواستید، برایتان خواهم فرستاد. اگر پرسش دیگری داشتید می‌توانید از طریق ایمیل پرسش خود را مطرح کنید. با سپاس.(Smostabser@yahoo.com)
      در پایان به این نکته مهم اشاره می‌کنم که برای استفاده هرچه بهتر و بیشتر از متون دینی، نیاز است خود را برای خواندن متونِ اندکی علمی آماده کنیم که البته از متون ساده روزمره ما، اندکی سنگین‌تر است. پیشینه ما، این کتب علمی و دینی است و بدون مراجعه به این کتاب‌ها موفقیت چندانی کسب نخواهیم کرد. و البته مقالات این سایت نیز برگرفته از متون چنین کتبی است؛ اگرچه به مراتب آسان‌تر و به‌روزتر.

      Reply

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Copyright aghayed.net 2015

Powered by keepvid themefull earn money